Zomer

#159 ANY WAY

IMG_2363

Na een dag met vier lieve vriendinnen, wilde ik graag nog een foto maken. Onweer stond op het punt om los te barsten, het moest snel. Niemand vond zichzelf meer erg toonbaar, want zwembadhaar, mascaravlekken en meer van dat soort onzin. Dus dan maar van de achterkant. En het maakte ook niet uit hoe ze erop stonden. I love them in any way.

#63 BEAUTIFUL SUMMER

IMG_7258

Wanneer je mij een beetje kent, weet je dat ik het leuk vind om mezelf op te doffen. Mooie kleren aan, poedertje hier, glansje daar – ik ben er niet vies van. Het is ook gewoon een rustig begin van mijn dag. Mezelf een beetje pamperen met een crèmepje, met wat kwastjes over mijn gezicht aaien en door een wolkje van parfum heenlopen. Ik vind het heerlijk om me helemaal schoon en fris en mooi te voelen, mijn beste zelf, klaar voor de dag. Maar in de zomer ligt het allemaal iets anders. Zoals vanochtend bijvoorbeeld. Laat in de ochtend rolde ik mijn bed uit, om heerlijk lang te gaan zitten ontbijten, met slaaphoofd en -haar. Ik ging zelfs de krant halen buiten (in mijn witte pyjamaatje. I know, living on the edge). Douchen doe ik wel (behalve als ik meteen het zwembad inspring), maar het make-upritueel kort ik rigoureus in. Het is gewoon niet nodig, om verschillende redenen. Ten eerste, wanneer ik de hele dag ga zwemmen slaat het natuurlijk nergens op. Want, zal ik je eens een geheimpje verklappen? Waterproof is nooit zó waterproof dat je ermee de zee in kan. Als jij van het strand komt zónder zwarte strepen onder je ogen, ben je óf een man, óf ben je het water niet in geweest, óf droeg je überhaupt geen mascara. Ik ga dan voor de laatste optie. Ook omdat die ‘waterproof’ formules de hel zijn om eraf te krijgen en ik dan de volgende dag al mijn wimpers op mijn kussen terugvind. Zelfs als je niet gaat zwemmen gaat alles lopen, vanwege de hitte. En ten slotte: van de zomer word je vanzelf een beetje mooier. Ik kan mijn pluizige haar ‘beachy waves’ noemen. Ik ben extreem relaxed, en dat is te zien. De zon doet wonderen voor mijn huid (dag puistjes, vlekjes, bultjes!)(ja, ik smeer me goed in!), maar ook voor mijn humeur. Een beetje lief lachen en je hebt verder niets nodig.

#19 SCHOOL’S OVER

IMG_2888

 

Vandaag merkte ik behoorlijk dat ik in een klas vol meisjes zit (of zat, eigenlijk). Hoe harder het begon te onweren, hoe luider de gilletjes klonken. ‘Milou, wil je van plaats wisselen?’ Ik heb nog nooit gehoord van bliksem die door een open raam naar binnen komt, maar als ik er iemand mee kan helpen, waarom niet? Na het geschuif met zitplaatsen en de luidruchtigheid, heerste er na elven eindelijk rust in ons klaslokaal. Niet omdat er geconcentreerd aan de testen gewerkt werd. Nee, iedereen was vertrokken. Het jaar zit erop. Op de gang klonk nog een laatste uitroep: ‘Vakantie!’

#17 LET’S PRETEND

IMG_2872
De vakantie is zo dichtbij, maar zo voelt het voor mij nog niet echt. Ik denk dat het door het weer komt dat zo lang slecht is geweest. Meestal volgt de zomervakantie na twee ontzettend lange maanden. Twee maanden waarin je op een snikheet zadel van school naar huis fietst. Waarin de zon altijd lijkt te schijnen, en al helemaal wanneer jij net binnen aan het leren bent. Waarin iedereen in de pauze ijsjes gaat halen en er ventilatoren mee naar school genomen worden. Die twee maanden waren nu grijs en grauw, waardoor ik nog niet het gevoel heb dat de vakantie voor de deur staat. Officieel gezien duurt het ook nog twee weken. Onofficieel gezien… niet. In de praktijk worden die veertien dagen opgevuld met pretparken, etentjes, shopdagjes en feestjes. Tussendoor fiets ik nog twee keer naar school, om boeken in te leveren en mijn rapport op te halen. Nu heb ik nog vier testen te gaan. Dat betekent twee lesdagen, en dan is het voor mij vakantie. Maar nu nog even niet. Ik ben overigens erg goed in het doen alsof het al wél zover is. Wanneer ik vroeg op de middag begin met leren, spreid ik om een uurtje of vier zonder schuldgevoel mijn handdoekje op het gras. Bikini aan, oortjes in en genieten maar.

#7 SHORTS & SKIRTS

IMG_7136

 

Tenzij je onder een steen geleefd hebt de afgelopen week, heb je vast genoten van het prachtige weer. Er is een kwestie die rond deze tijd weer opspeelt: kunnen we al met blote benen naar school? Kijk, thuis lopen we allemaal al een paar dagen in shortjes, rokjes, jurkjes of zelfs bikini’s. Maar op school is het toch anders. Ten eerste moet je erheen fietsen, wat met een rokje of jurkje toch lastig kan zijn. Daarnaast is het tijdens die fietstocht vaak best fris, en je zou het toch maar koud krijgen. Ook in de klaslokalen staat het kippenvel soms op mijn bovenbenen. Daarentegen, in andere lokalen is het niet om uit te houden van de hitte, en dan ben je maar wat blij met je luchtige rokje. Tenslotte is er nog het welbekende ‘witte benen probleem’. ‘Doe jij een korte broek aan vandaag?’ is een berichtje dat ik regelmatig ontvang rond kwart over zeven ’s ochtends. De afgelopen dagen beantwoordde ik dit met ‘Ja joh, het wordt echt super mooi weer!’ En dan krijg ik als antwoord, jawel: ‘Maar mijn benen zijn nog zo wit…’ Ik kan er niet mee zitten. Ik wordt nou eenmaal niet zo snel bruin. En wanneer ik dan de hele zomer lange broeken ga dragen schiet het al helemaal niet op, natuurlijk. Na wat gewik en geweeg besloten we er met z’n allen voor te gaan, vandaag. Dus daar zaten we in de pauze, met onze blote benen in de zon. Sommige mensen zag je kijken. Maar heus niet omdat onze benen zo wit waren (want dat valt ook wel mee, natuurlijk). Waarschijnlijk omdat ze dachten: ‘Oh, had ik dat nou ook maar gedaan.’

#208 PERFECT SUMMER DAY

In Dubai was het extreem warm, maar ik mocht niet zeuren want in Nederland was het weer, excuse my French, extreem klote. Toen ik thuiswam en de weersvoorspellingen aangaven dat het toch nog zomer zou gaan worden in Nederland bleek maar weer dat ik mezelf best een lucky bird mag noemen. Toen ik vandaag met Babs afsprak had ik datzelfde gevoel. Het was namelijk nog steeds zo’n goed weer, ik was met een lieve vriendin en we hadden de hele dag om te doen waar we zin in hadden. We zwommen, kletsten, aten beschuit met aardbeien, lakten onze nagels (geen succes met deze temperaturen: je kan het er zo afpellen), kletsten nog meer (we hadden elkaar vier weken niet gezien!), kregen extreem de slappe lach tijdens het maken van deze foto en sloten de dag, zoals het hoort in de zomer, af met een ijsje. ‘Nou lieverd, ik vond het echt superleuk vandaag,’ zei ik tegen Babs. Dat vond zij ook, dat moesten we snel nog een keer doen. Voor de komende dagen kleurde mijn agenda blanco. ‘Morgen weer?’

#148 TRANSVERSE

Het is al weer even geleden dat ik meeging op een toertje in papa’s oldtimer cabrio, dat bleek vandaag wel. Want hoewel Mart en ik vroeger met gemak samen op achterin pasten, moest ik nu in mijn eentje al dwars over de achterbank. Instappen was een beetje lastig, maar toen ik eenmaal zat was het echt niet verkeerd. Maar met dit weer, zonnebril op, wind in mijn haren mag ik eigenlijk sowieso niet klagen.

#145 AFTER SUN

Tsja, dat gebeurt er nou eenmaal als de zomer onverwachts begint. Voor wie geen flauw idee heeft waar ik het over heb: zie de rode streep op mijn rug. Vanmiddag zat ik heerlijk met mijn rug in de zon in de pauze. Die overigens niet zo lang is, waardoor ik dit niet verwacht had. ‘Ach ja, beetje na-het-zonnetje erop…’ zei ik tegen Colette en Daphne, die mijn rode rug opmerkten en vervolgens lachten. ‘He, na-het-zonnetje? Oh, aftersun! Dat klinkt best schattig eigenlijk.’ En toen besefte ik dat alleen wij thuis dat zeggen, met dank aan Na Het Zonnetje van Zwitsal. Wat we niet eens meer gebruiken trouwens, maar de term is achtergebleven.