Video

TRAILER – WIE WE ZIJN

Vorig jaar oktober was het moment waarop ik voorzichtig met dit project begon. In eerste instantie betekende dat enkel een hoofd vol ideeën, die ik probeerde te rangschikken door alles op te schrijven in een boekje. Vervolgens ging ik met een statief op mijn fiets gebonden op pad om dingen te filmen. Dit terwijl ik eigenlijk nog geen idee had waarvoor ik het materiaal zou gaan gebruiken. Zo creëerde ik mijn persoonlijke filmarchief, waar ik later beelden uit kon selecteren.

Soms lag het proces even stil vanwege een gebrek aan tijd. Anderzijds leidde drukte op school vaak juist tot allerlei ingevingen, die voor mijn gevoel niet konden wachten – iets met studie-ontwijkend gedrag. Van gebrek aan inspiratie was ook wel eens sprake. De welbekende ‘alles-wat-ik-tot-nu-toe-heb-gedaan-is-flut-momentjes’ heb ik zeker gehad. In het begin van het hele proces kreeg ik van van mijn profielwerkstukbegeleider een setje blanco kaartjes, met de opdracht daar een soort storyboard mee te maken. Dat deed ik: met simpele tekeningen en enkele woorden vormde ik de rode draad van mijn verhaal. Op het moment dat ik het even niet meer wist, waren die kaartjes mijn richtlijn. Wanneer ze over mijn bureau lagen uitgespreid, werd voor mij weer helder wat de kern van mijn verhaal was. En vooral: dat de rest bijzaak was en ik me daar niet al te veel op moest focussen.

‘Wat maakt ons tot wie we zijn?’ was de vraag waarop ik in deze film antwoord wilde geven. Waarom ben ik ‘ik’ en jij ‘jij’? Het leek een complex vraagstuk, maar het antwoord bleek uiteindelijk simpeler dan gedacht. Al denk ik ook nog steeds dat hét antwoord op die vraag niet bestaat. Het is mijn antwoord dat in de film gegeven wordt, wat het geheel ook behoorlijk persoonlijk maakt.

En nu, acht maanden later, is dat geheel klaar – van de intro tot aan de aftiteling. Vrijdag 26 juni houd ik een presentatie op school en dan zal de film ook online komen. Tot die tijd is hier alvast een klein voorproefje!

Wil je meer lezen over mijn filmproject? Eerder legde ik al uit waar ik nou eigenlijk mee bezig ben (voor als je geen flauw idee hebt waar dit allemaal over gaat), schreef ik over een dagje filmen in Eindhoven, en een hoofd vol (filmgerelateerde) gedachten

VIDEO: FOR THE RECORD

 
Dit is niet ‘Het Project Waar Ik Het Laatst Over Had’. Het is gewoon een dingetje. Een uitprobeersel voortgevloeid uit al mijn filmgerelateerde activiteiten van de laatste weken. Ik besloot wat beelden te bundelen die je (nog n)ooit eerder zag. Dit is tevens de eerste keer dat mijn stem duidelijk hoorbaar is op video. Dat vind ik spannend, dus wees lief voor me. En let niet te veel op mijn Brabantse accent. In deze fragmentjes was het toevallig duidelijk aanwezig, maar het is maar net in wat voor stemming ik ben. Soms heb ik een zachte G, dan weer een Gooische R.

(En, als je me niet persoonlijk kent: was het de stem die je verwacht had? Ik weet dat ik niet de enige ben die blogs leest, dan eens een filmpje van diegene ziet en denkt: ‘Wat? Klink jij zo?’)

Muziek: Coby Grant – I Wanna Be The One

#232 MAKING A (MINI)MOVIE

Schermafbeelding 2014-08-22 om 22.00.15

Al zeker zeven jaar maak ik filmpjes. Het begon met de ‘Groep Zes Nieuwsflash’, een wekelijks journaal dat ik maakte met een vriendinnetje van de basisschool. Het waren video’s van webcamkwaliteit, gefilmd vanuit mijn slaapkamer. Hierin bespraken we de nieuwe cavia van een klasgenoot of het kapsel van de invallerares. Daarna ben ik niet meer gestopt. Ik maakte reisverslagen, en speelfilm voor CKV en video’s van een week lang toneel. Voor het concert van school kreeg ik een hele dag vrij om te filmen. Waar er meestal enige haast was bij het maken van de shots, had ik nu alle tijd van de wereld. Ik werkte met team van een paar man, volgens een script. Ik vond het geweldig om te doen. Alle delen van het proces, eigenlijk: van het verzamelen van ideeën tot de perfectionering van de montage. Ik wilde dit vaker doen, maar liep tegen één probleem aan: wat te filmen? Tot nu toe maakte ik filmpjes over speciale gebeurtenissen. Feit is dat speciale gebeurtenissen zich nou eenmaal niet dagelijks voordoen.

Vandaag besloot ik dat dat ook niet per se hoefde. Er hoefde niets speciaals te gebeuren om te kunnen filmen – ik zou filmen en speciale dingen láten gebeuren. En zo vulde ik mijn dag met het zoeken naar beelden. Het voelde als spelen eigenlijk. Ik speelde met waterverf, stempels en scherptediepte – dit alles met de camera erop gericht. Ik filmde de lucht en de bomen en de wereldbol van mijn vader, met als resultaat de video die jullie hier laatst konden zien. Pas achteraf ontdekte ik waar het over gaat: het hier en nu van thuis en tegelijkertijd de herinneringen aan andere plaatsen. Althans: dat is mijn gedachte erbij. Want waar mijn filmpjes eerder juist een heel duidelijk thema hadden, probeerde ik nu eens niet alles in te vullen. Om ruimte open te laten voor ieders eigen verhaal.

VIDEO: LONDON 2014

De komende dagen plaats ik hier de verhalen over Londen, vanuit Project 365. Maar omdat bepaalde dingen veel beter overkomen op bewegend beeld, heb ik ook een filmpje gemaakt van deze reis. Het is er een zoals jullie van me gewend zijn: met een blij muziekje dat sowieso nog drie dagen in je hoofd blijft hangen. En wanneer ik het hoor zal ik altijd terugdenken aan deze geweldige week.

VIDEO: TONEEL 2014

Het is zondagavond. Precies en week geleden was ik op school, druk met de voorbereidingen voor de komende toneelweek. En wát voor een week. Jee, wat was dit leuk. Gewoon, alles. De mensen, de muziek, het publiek, het applaus, de domme dingen waar we om hebben gelachen. Het feest op zaterdagavond en zelfs het opruimen vandaag. En nu ben ik thuis en is het afgelopen voor dit jaar. Meh. Ik baal ervan en zou het liefst morgenavond weer spelen. En ik wil al helemaal niet denken aan al het schoolwerk dat ik de afgelopen week genegeerd heb… (Oeps.) Wat is er op dit moment dan fijner dan het monteren van het behind the scenes filmpje dat ik deze week maakte? Hope you like it!