Streepjes

#235 NERVES & COMPLAINS

IMG_3049

De mensen die mijn blog al drie zomers volgen, weten ongeveer hoe deze eruit zien. Want toevallig was de opbouw ervan de afgelopen drie jaar enigszins hetzelfde. Steeds pakte ik drie keer mijn koffer in. Eerst voor een vakantie met mijn familie. Daarna voor een week in Friesland. En ook deze zomer volgde weer een derde tripje: het brugklaskamp. Officieel heb ik dan geen vrij meer, maar die paar dagen zijn zo leuk dat ik ze maar ben gaan zien als een verlenging van mijn vakantie.

De eerste schooldag moest ik nog wel daadwerkelijk naar school, maar dat stelde niet zoveel voor. In een lokaal waar het veel te warm was, kreeg ik informatie over het komende jaar. Vervolgens was er een lunch met alle mensen van mijn lichting. Een hoop van hen had ik de hele zomer niet gezien, dus dat was leuk. Alhoewel… Een behoorlijk deel van hen was niet bepaald in opperbeste stemming. Klaag, zucht, steun en oh wat zijn we zielig want we moeten weer een heel jaar naar school. Ik zal niet zeggen dat ik er nooit over zeur, maar om nou op de eerste dag al zo depressief te doen? Dat gaat me te ver. Bovendien lijkt het me bij uitstek een instelling die ervoor zorgt dat het inderdaad een heel vervelend en lang jaar zal worden.

Hoe anders was de sfeer onder de brugklassers. Rond half drie druppelden ze het plein op, met gloednieuwe tassen over hun schouders. Enthousiast maar toch ook gespannen, en opgelucht wanneer ze iemand herkenden van de bijeenkomst voor de vakantie. Vandaag kregen ze de laatste informatie voor de werkweek. Daarnaast werden de zenuwen zoveel mogelijk weggenomen en werden de laatste dingen gecheckt. Hadden ze allemaal een rekenmachine en kon iedereen bij zijn kluisje? (Nee en… Ja! Tot mijn verbazing, moet ik eerlijk bekennen.)

’s Avonds verzamelde ik al een groot deel van mijn spullen, waarbij ik rekening probeerde te houden met een heleboel scenario’s: spelletjes op een zompig grasveld, touwtrekken in de felle zon, verstoppen in een donker bos, verkleedpartijtjes met grote rugzakken, natgesproeid worden met een tuinslang, dansen alsof je leven ervan af hangt… Het komt allemaal voorbij op zo’n brugklaskamp. Ik besloot te blijven bij mijn favoriete inpakstrategie: gewoon veel meenemen. Dat heeft tenslotte al drie zomers prima gewerkt.

#39 LIPS & STRIPES

IMG_9112

Behalve met jeans vind ik streepjes ook erg goed combineren met rode lippen. Je zou ook kunnen zeggen dat rode lippen overal bij staan, omdat het klassiek en tijdloos is. Ik zou het deels waar noemen. Want rode lippen en een verkoudheid, een regenachtige dag of een avond vol verjaardagszoenen… Dat zijn toch niet zulke goede combinaties. Waarom draag ik het dan toch? Ik denk dat de hipster in mij zijn zin kreeg vandaag.

OUTFIT: THANK YOU MAM/MARC

Outfit Marc Jacobs Scarf

Jasje en shirt – Vanilia, Broek – Maison ScotchSjaal – Marc by Marc Jacobs, Schoenen – All Stars (of Converse?)

Wanneer ik iets nieuws heb geshopt kan ik het niet laten om het meteen aan te doen. Indien mogelijk natuurlijk – zomerschoenen en lentejasjes laat ik voor nu nog even hangen. Vrijdagmiddag ging ik na school naar Rotterdam met mijn moeder en broer. Het was heel koud, dus we besloten de Bijenkorf in te gaan, alles onder één dak.  Bij binnenkomst al had ik de spulletjes van Marc by Marc Jacobs gezien. Het leek wel een snoepwinkeltje, met allemaal kleurige accessoires. Ik was dan ook heel blij toen ik een sjaal mocht uitkiezen, voor mijn goede rapport. Het kiezen was minder moeilijk dan gedacht. Ik besloot te gaan voor wat nu het beste bij mij past. Ik kwam niet uit bij de gekleurde sjaals, maar bij een zwart-witte. Ook dit is eigenlijk zo’n zomerkledingstuk, maar binnen kan ik ‘m al lekker dragen. En dat deed ik dan ook. Het is een hele fijne sjaal, lekker lang en heel zacht. Dankjewel lieve mam! En Marc, natuurlijk ;).Het shirt is één van mijn all-time favourites, ik heb een grote liefde voor gestreepte tops. Het is zo’n kledingstuk waarvan ik wilde dat ik er twee had gekocht. (Wat ik uiteindelijk ook heb gedaan.) Nu ik erover nadenk… Het jasje heb ik ook een tweede keer gekocht. Ai, dat klinkt wel heel verwend. Laten we zeggen dat de eerste ondraagbaar was geworden (of klik hier voor een uitgebreidere toelichting). Qua schoenen… wat een verassing, geen New Balance! Natuurlijk had het gekund bij deze outfit, maar ik vond dat ik mijn Chucks ook weer eens een kans moest geven. Ze hebben me tenslotte jaren trouwe dienst bewezen.

Outfit Marc Jacobs Scarf1

HATE: PERFORATED T-SHIRTS

Gaatjes in shirts

Ik vraag me af welk verband jullie zien tussen deze foto’s. Dat het allemaal t-shirts zijn? Dat ze allemaal gestreept zijn (fout, dat is niet waar)? Om te zien wat ik bedoel moet je misschien iets dichter bij je scherm gaan zitten. Wat je ziet zijn zes fijne, zachte, flinterdunne t-shirtjes. Van die shirtjes die je helemaal afdraagt tot ze van ellende uit elkaar vallen. Ik heb er een hoop van, en heb een haat-liefdeverhouding met ze. De liefde komt van het eerdergenoemde (fijn, zacht, heel dun), de haat… Is vastgelegd op deze foto’s. Ik weet niet wat het is met mij, maar er komen al-tijd gaatjes in. En altijd op dezelfde plek: in het midden van het shirt, een stukje onder mijn navel. Alsof ik ben uitgeschoten met de perforator. Herkent iemand zich hierin of ben ik de enige met dit probleem? Nu is probleem misschien wel een groot woord. Mama is handig met naald en draad, dus meestal is het zo opgelost. Maar het is hetzelfde als met het scheuren van een nagel, het te koud hebben onder de dekens en te warm erboven, niet genoeg dip hebben voor je chips of niet genoeg chips voor je dip… Eerste wereldproblemen, maar toch irritant. Dan heb ik weer eens een leuk, fijn, heerlijk zacht t-shirt heb gekocht en hoor ik mama zeggen: ‘Eh, Milou, dat nieuwe roze shirt van jou, hè…’ Dan wordt het me soms even te veel. ‘Neeee! Nee, dat kan echt niet! Die heb ik alleen maar gedragen om ‘m te passen!’ ‘Nee, ik bedoel niet dat t-shirt. Het is dat met die streepjes.’ Het betreffende shirt heb ik al wél eens gedragen. Één keer, welgeteld. Niets ‘drie keer is scheepsrecht’, nee, bij mij is het meteen bingo. Er zijn al verschillende theorieën langsgekomen, waarvan de meest waarschijnlijke is dat mijn shirts achter de rits van mijn broek blijven hangen. Sinds die theorie er is probeer ik er echt op te letten. (En dat is denk ik meteen waar het fout gaat. Ik probeer erop te letten. Wat niet betekent dat ik er altijd op let…) Tevergeefs dus. Mijn favorietjes worden natuurlijk het meest gedragen, en zijn daardoor ook het meest gehavend. Sommigen hebben al drie keer een reparatie ondergaan. Ik vrees voor het moment waarop die kleine gaatjes zullen uitscheuren en één groot, gapend gat zullen vormen waar geen naald en draad tegenop kan. Die kleine gaatjes op mijn buik, daar kan ik mee leven. Maar zo’n groot gat is me toch iets te fris op de fiets.

#109 STRIPES

 

Er zijn van die dingen die ik elke dag wel zou willen dragen. Nou doe ik dat niet – dingen moeten toch in de was op een gegeven moment – maar als het zou kunnen… Dan zou ik elke dag streepjes dragen. Het is minder saai dan een wit t-shirt maar staat ook bij alles. Ik hoef alleen maar een onderkant te kiezen (zwarte broek, felroze, turqoise, spijker, rokje kan ook) schoenen (vaak All Stars maar soms zwarte laarsjes of hakken). Leren jasje erbij, een colbertje, of een lief beige vestje… Klaar ben ik. Nou maar hopen dat ik nooit presentatrice wordt: streepjes doen het niet zo goed op tv.