Sinterklaas

#336 ‘T HEERLIJK AVONDJE

IMG_6407

 

Wij vierden vandaag een vervroegde sinterklaasavond. Vijf december valt op een woensdag en dat vonden we niet zo handig. Eigenlijk was het zoals ieder jaar: een begin met flauwe surprisegedichten en surprises die met een heleboel plakband aan elkaar hangen (althans, die van mij). Conceptueel gezien zijn ze vaak erg leuk en om de gedichten wordt altijd heel hard gelachen. Dan cadeautjes. Een hele hoop cadeautjes. Dit gaat ook eigenlijk ieder jaar zo: met Sinterklaas word je bij ons thuis schandalig verwend. Bij ieder cadeau een gedichtje, raden wat erin zit. Achter de bank groeit de hoop met gescheurd inpakpapier, naast me raakt de tafel vol met leuke spulletjes. Ondertussen gelach, gezelligheid, een hoop lekkers en een muziekje op de achtergrond. Ik eindigde de avond heel blij in een pasgekregen pyjama. Restte mij nog een laatste uitspraak: danku Sinterklaasje (tot het volgende jaar)!

#335 PLAYING DICE

IMG_6133

Na een zeer geslaagde logeerpartij vonden ik en vijf vriendinnen het al snel tijd voor een tweede keer. Het werd 30 november. Dat is bijna vijf december en dus besloten we te gaan dobbelen voor Sinterklaas. Het begon allemaal heel gezellig en lief. ‘Oke, ik gooi…. vijf. Wat is vijf?  Oh, dan mag ik een cadeautje pakken. Oke, sorry, maar dan pak ik dat van jou. Sorry!’ Op een bepaald moment werden mensen fanatiek. (En ik zal niet ontkennen: ik ook.) ‘Jaaaa, vijf!’ Een triomfantelijke blik naar iemand in de kring. ‘Neeeee! Nee, niet mijn badschuim!’ ‘Jawel, pech gehad!’ Zo ging dit nog zeker anderhalf uur door. Sommigen eindigden met drie leuke cadeau’s, anderen met een WC-pot (je kent ze wel, die van plastic met van die jelly blubber erin), weer anderen met helemaal niets. We besloten om het gewoon even leuk te verdelen, en zo had iedereen iets waar ze blij van werd. En zo hoort het ook: het is tenslotte wel Sinterklaas.

#330 WHERE IS THIS GOING?

Ik hoor je denken: ‘Wat is dit, waar gaat dit heen?’ Ondanks wat ik laatst vertelde, ben ik niet zó verslaafd aan mandarijnen dat ik er een kilokrat van in huis haal. Ook ben ik niet gefrustreerd, waardoor ik mijn woede moet uiten in het verscheuren van mandarijnen kratten. Nee, ik was bezig met mijn surprise! Ik had alleen de bodem van deze krat nodig, en moest het hele ding dus uit elkaar halen. Slopen, kan je ook wel zeggen – mijn god, waarmee plakken ze die delen aan elkaar? Cement? Een half uur later, een gebroken nagel en een verbogen schaar verder had ik de doos uit elkaar. Ik had niet verwacht dat het zo lang zou duren en had dus geen tijd meer om mijn surprise daadwerkelijk te maken. Maar laat ik het positief bekijken: een goed begin is het halve werk!

#329 SURPRISE

Pakjesavond komt er al weer aan, aan de surprise moest dus iets worden gedaan. Deze hulpsint besloot vandaag een cadeau te gaan kopen, en heeft daarvoor de hele stad afgelopen. Winkel in, winkel uit, Sint wist het niet. Voor hulp raadpleegde hij Zwarte Piet. Met twee cadeautjes eindigde hij, hopelijk maakt het … een beetje blij. (De puntjes mag je zelf invullen, dat geheim ga ik natuurlijk niet onthullen!) Zonet werd het gedicht bij elkaar gerijmd, morgen wordt de surprise in elkaar gelijmd. Het gedicht valt altijd reuze mee, maar zo’n bouwwerk van papier maché… Sint houdt het makkelijk dit jaar, en flanst iets 2D in elkaar. Het kost wat moeite, dat is waar, toch vind ik het ’t leukste feest van het jaar!