Hockey

#103 FAN BASE

IMG_5454

Dat ik zelf al twee jaar niet meer hockey, neemt niet weg dat ik het heerlijk vind om naar wedstrijden te kijken. En helemaal als het gaat om een finale tussen OZ en Bloemendaal, natuurlijk. Voor de gelegenheid was er een tribune gebouwd, die helemaal vol zat met mensen. We belandden achter de fan base van Bloemendaal, die bestond uit ongeveer dertig studenten. (Ik neem even aan dat ze dat waren. Onder andere vanwege hun achterovergekamde haren, luide gebral en behoorlijke bierconsumptie.) Ze schoten kokers af met daarin confetti en oranje poeder. Door de wind werd dit steeds hun eigen richting in geblazen. Hun haren, gezichten en schouders kleurden oranje, waardoor het leek alsof ze op een Holi feest waren plaats van bij een hockeyfinale. Met trommels en luid gezang moedigden ze hun club aan. (‘Bloemendááál! Bloemendááál!’)

Waar bij een voetbalwedstrijd de supporters van beide ploegen strikt gescheiden worden door stalen constructies, zitten ze bij zo’n hockeywedstrijd nog geen tien meter uit elkaar. Achter me bevond zich namelijk de harde kern van OZ. Of eigenlijk de miniatuurversie daarvan; heel jongens C1 leek uitgelopen om hun voorbeelden aan te komen moedigen. Gemiddelde leeftijd: dertien jaar. Ze zwaaiden met vlaggen en schreeuwden de longen uit hun lijf, veel harder nog dan de aanhangers van Bloemendaal. ‘Wat zijn die mensen stil!’ riepen ze toen OZ de 2-1 maakte. Sommige studenten keken geërgerd achterom, maar bij anderen bespeurde ik een glimlach. Waarschijnlijk omdat zij zelf ooit ook zo waren.

#154 MC1

Het begon met een aantal nerveuze selectietrainingen en vervolgens een teamweekend. Al snel kende ik iedereens naam, zongen we zonder schaamte onze kelen schor met Singstar, hadden we een diepgaand gesprek en werden we genadeloos ingemaakt door de lokale hockeyclub. Maar wel als één team. Toch stond ik niet te springen om te gaan douchen met vijftien mensen die ik pas een week kende (for your information, hockeyclubs kennen geen douchehokjes maar doucheruimtes. Ook is er sprake van een vicieuze cirkel: niemand doucht omdat het smerig is, en omdat er niemand doucht wordt er nooit schoongemaakt). Mijn zorgen bleken overbodig: na de eerste onwennigheid stonden we al vrolijk te spetteren. Aan de hygiëne van de douches veranderde niets, maar ach, lang leve de badslippers. Het eerste seizoen werden we verdiend kampioen in de eerste klasse. We stroomden door naar de subtop, maar dat bleek iets te hoog gegrepen. Wat overigens niets afdeed aan de sfeer binnen ons team. De meeste meisjes zijn pas eerstejaars en dus nog blije bruggers, en dat is zeker te merken. Niets geen meidenvenijn, gekat of jaloezie zoals dat wel eens voorkomt wanneer meisjes wat ouder zijn. Als aanvoerder noem ik mijn medespeelsters soms liefkozend schatekkes, mupskes of lieverds. Want dat zijn het, ik ben supertrots op ze en dat mogen ze best weten.

#112 IN ACTION 2.0

Sportfotografie is een vak apart. Je hebt maar één kans, moet in één keer goed schieten. Je kan moeilijk vragen of de spits even opnieuw wil scoren aangezien jij net te laat was met je camera. Er stonden dan ook een hoop onbruikbare foto’s op mijn camera vandaag aangezien ik, onervaren op het gebied van sportfotografie, vaak nét te laat was. Mijn teamgenoten waren me te snel af. Ook ontdekte ik dat foto’s van dichtbij veel indrukwekkender zijn dan die van veraf. Dat je beweging ziet op een stilstaand beeld, dat vind ik zo gaaf. Dat je de concentratie van iemands gezicht af kan lezen. Verstand op nul, zintuigen op scherp en maar één doel: winnen.

#84 IN ACTION

Er zijn nou eenmaal dingen die niet tegelijk kunnen. Leren en muziek luisteren lukt me nooit, dan ga ik vanzelf meezingen. Lachen en blazen kan ook niet tegelijk (al is dat wel heel grappig, probeer maar eens). Hockeyen en foto’s maken gaat ook niet goed samen, en dat is best jammer. Het is namelijk wel hetgene waarmee ik veel zaterdagen bezig ben, en daarom vind ik dat het hier een keer voorbij zou moeten komen. Vandaag speelde ik weer een wedstrijd. Na onze wedstrijd speelden er nog een paar teamgenootjes mee met een ander team. Ik stond langs de lijn en kon eindelijk eens een actiefoto maken. Weten jullie ook weer wat ik uitspook op mijn vrije zaterdagen.

Op de foto zie je trouwens Ilja, in het rood-wit.