Cultuur

VIDEO: ANIMATION

Voor het vak Cultuur ben ik bezig geweest met het maken van een animatie. Het uitgangspunt was een gezicht, en de animatie moest een vervreemdend effect hebben. Afschrikwekkend hoefde het niet per se te zijn, maar gaandeweg is het dat wel een beetje geworden. Het begin van de animatie moest ook het einde zijn, zodat je hem kon herhalen (wat ik in de montage ook gedaan heb). Ten slotte hebben ik zelf allerlei geluiden opgenomen, met wat hulp van twee klasgenootjes. Getik op een spiegel, een muisklik, een zenuwachtig deuntje op een keyboard en natuurlijk de gil. Stonden we dan, met z’n drieën op het toilet (want daar heb je geen last van achtergrondgeluiden. Althans, als er niemand anders is). Ik drukte op record en we gilden uit volle borst. Een paar minuten later liepen we het lokaal weer binnen. ‘Waren jullie zo aan het schreeuwen?’ vroeg de docent. ‘We hoorden het helemaal hier.’ Tussen de toiletten en ‘helemaal hier’ zaten nog zeker zes andere lokalen. Waar het dus ook allemaal te horen was geweest. Oeps…

Animatie Cultuur

Ik was zeker enthousiast over de opdracht. Ik vind tekenen heel leuk en bij ‘vervreemdend effect’ schoten er meteen allerlei ideeën door mijn hoofd. Maar pfoe…. wat een werk! Op een bepaald moment was ik er behoorlijk klaar mee. Je moet namelijk al die tekeningen apart maken, blaadje voor blaadje. Dat lijkt heel simpel, aangezien je op overtrekpapier werkt. Zo krijg je telkens precies dezelfde tekening die je een klein beetje aanpast. Dit zorgt voor de beweging. Het is dus vooral overtrekken, maar ook dat kost veel tijd.

IMG_8924

Na het tekenen moesten alle 67 tekeningen ingescand worden. Onze scanner is niet geheel geluidloos, dus na twintig minuten ‘TUUUUUUM. IE – UU – IEEEEEM.’ gehoord te hebben, begonnen er toch vragen te komen. ‘Milou, wat ben je allemaal aan het doen, joh?’ ‘Cultuuropdracht!’ riep ik door het trapgat. Nou heb ik wel meer opmerkelijke dingen gedaan voor cultuur. Zagen in een boek, een zwevend meubel ontwerpen, iemands gezicht beschilderen met groene verf en zo kan ik nog wel een paar dingen bedenken. Thuis zijn ze hiervan op de hoogte. Dus ook toen ik mijn animatiefilmpje aan het bewerken was, toonden ze begrip. ‘Waar ben jij nou weer naar aan het luisteren?’ ‘Cultuuropdracht.’ ‘Oh, oke.’

IMG_8923

VIDEO: FOR LACK OF A BETTER NAME

Dus dit is zeg maar wat wij de hele dag doen op school… Nee hoor, alleen bij Cultuur. Voor het blok Animatie maakten we zelf een stop-motion filmpje. We begonnen met fotograferen. Althans, dat was de bedoeling, mijn camera was na vijf minuten leeg. De volgende dag was het dus zaak om in dezelfde kleren weer naar school te komen. Zo gezegd, zo gedaan. Maar ook Carmens houding moest overeenkomen. Na 320 foto’s, 12 overhemden en nogal wat kramp (‘Nog heeeeel even blijven staan! Hand iets hoger. Nee, terug!’) waren we tevreden.  Toen volgde een middagje monteren, (virtueel) knippen en plakken en klooien met muziek. En dan is dit het eindresultaat. Hope you like it!

(Kleine waarschuwing: ben je geen fan van Yellow Claw, zet je geluid dan ietsjes zachter.)

#348 SOMEBODY THAT I USED TO KNOW

IMG_1681

 

Voor cultuur zijn we weer eens met een heel breed interpreteerbare opdracht bezig. Klas V3C was door de hele school te vinden, gewapend met bezems, nepbloemen, schildersjassen, verhuisdozen en een hoop camera’s. Jolien en Valérie lieten zich inspireren door Gotye’s Somebody that I used to know en beschilderden Joliens gezicht met vakjes in allerlei tinten groen. Natuurlijk hebben we er een hoop lol mee gehad. Hoe er vanuit die klaslokalen gestaard werd wanneer Jolien en Valérie telkens van binnen naar buiten liepen! En geef ze eens ongelijk – er komt niet elke dag een meisje met een groen gezicht langs het raam huppelen waardoor je net naar buiten zat te staren. We bewonderden Jolien om haar lef. Ik weet niet of ik mijn hele gezicht zou laten schminken met plakkaatverf. ‘Ach joh, dat lost op in water!’ zei Jolien, terwijl Valérie vrolijk verder schilderde. Laten we het hopen. De groene verf deed haar veranderen van Jolien in somebody that I used to know. De tijd begon te dringen, snel werden de laatste foto’s gemaakt. En toen moest al die verf er natuurlijk weer af! We gingen druk in de weer met tissues, vaatdoeken en uiteindelijk zelf sponsjes om Jolien weer enigszins toonbaar te maken voor het volgende lesuur. De laatste groene waas kregen we niet weggepoetst, dus ik denk dat ze bij haar thuis een beetje raar op zullen kijken. ‘Voel je je niet helemaal lekker Jolien?’ ‘Oh nee hoor mam, we hadden cultuur.’

#47 ‘?’


Er zijn vier lesuren per week waar ik heel erg van geniet. ‘?’ zal je misschien denken (net als bij het zien van deze afbeelding, misschien. What’s this? Ik houd je nog even in spanning). Die vier uren zijn de cultuurlessen die ik op school krijg. Wat dat vak precies inhoud is lastig uit te leggen. We hebben een blok ‘Design’ gehad, een blok ‘Fotografie’ (de aanleiding voor dit project), en zijn nu bezig met een blok… hoe zal ik het noemen? ‘Papierkunst’ is misschien nog het beste woord. Ik geniet zo van cultuur omdat het anders is. In tegenstelling tot bij andere vakken is het juist de bedoeling dat je dingen op je eigen manier doet. Dat je de grenzen opzoekt, dingen doet die je niet zou verwachten. Dat je dingen maakt waarbij mensen denken: ‘?’. En hen hun eigen fantasie laat gebruiken om te bedenken wat het is. Wat jullie nu ook mogen doen.