Creatief

NSFAQ | No. 1 | CREATIVITEIT

Samen met Anne maakte ik een begin met een nieuwe videoserie: NSFAQ. NSFAQ staat voor Not So Frequently Asked Questions. Op straat stellen wij voorbijgangers een vraag, die ze niet dagelijks gesteld krijgen. In NSFAQ No. 1 gaat deze vraag over creativiteit. Wat verstaan mensen onder dat begrip? En zien ze zichzelf als een creatief persoon?

OUT OF THE BOX

IMG_9005

‘Verbind de punten.’ Dat was de opdracht die ik en mijn klasgenootjes laatst kregen. Van een oud-hoogleraar aan de TU kregen wij een lesje ‘Out of the box’ denken. Super interessant was het, alleen die meneer zelf al. Hij was zeker voorbij pensioenleeftijd, had nog zo’n 5 haren op zijn hoofd en bezat het vermogen om alles wat hij zei heel boeiend te laten klinken. En dat was het ook daadwerkelijk. Wat ik ervan heb geleerd? Soms moet je dingen erg letterlijk nemen, soms juist helemaal niet. Het kan handig zijn om in de tegenovergestelde richting te denken dan waar je heen wilt. En soms is het van belang om te lezen wat er níét staat.

nine-dots

Terug naar die opdracht. Het leek niet zo moeilijk. Negen punten, geschikt in een vierkant. Met vijf lijnen waren ze zo verbonden. Met vier lijnen was het ook mogelijk, hoorden we van de professor. ‘Nu moet je out of the box gaan denken.’ Opeens begreep ik dat ik dat nu erg letterlijk moest nemen. ‘En nu met drie lijnen.’ Daar hield het voor mij een beetje op.

(Dus voor de mensen die wel van een uitdaging houden: pak je kans, voordat je verder leest en ik alles ga verklappen…)

Maar het bleek wel te kunnen, als je ging zoeken naar de dingen die niet vermeld werden in de opdracht. Zoals daar zijn: de lijnen moeten horizontaal of verticaal zijn. De lijnen moeten door het midden van de punten gaan. Daar is nooit iets over gezegd. Maar veel mensen zijn het nou eenmaal gewend om binnen de lijntjes te kleuren en rechte strepen te trekken. (Ja dan heb ik het ook over mezelf, inderdaad.) Dat gebeurt automatisch, en je denkt niet meer aan de andere opties buiten je vertrouwde doosje.

Goed, drie lijnen. Prima. Maar daar hield het niet op. ‘Zoals jullie weten vanuit de tweede klas, kruisen twee parallele lijnen zich in het oneindige.’  Voor mij kwam dat als een verassing. Ik denk dat ik die dag net ziek was. ‘Ook op die manier zou je dus met drie lijnen alle puntjes kunnen verbinden.’ Daar moest ik even hard over nadenken. ‘Out of the box’ denken is één ding, maar uit het universum, naar het oneindige en weer terug… Dat ging me wel erg ver. Maar het maakt wel iets duidelijk. Er zijn eigenlijk altijd meer oplossingen dan je zou verwachten. Want natuurlijk waren we er met deze theorie nog stééds niet. ‘Wie heeft gezegd dat je het papier niet mag draaien? Zo verbind je met één lijn alle punten. En waarom zou je eigenlijk een pen gebruiken? Wil je die puntjes verbinden zonder lijnen,’ zei hij. Hij pakte het papier op en maakte er een propje van. ‘dan doe je het toch gewoon zo?’

IMG_9063En dan is daar natuurlijk nog mijn manier om iets te doen met negen stippen op een blaadje. Weer een beetje terug in mijn comfort zone.IMG_9006

FALL BREAK

scan0001

Het was even bikkelen, deze laatste schoolweek. Iets met een verdunningsreeks bij biologie (waarna ik uit ervaring kan vertellen: natriumchloride is niet lekker), nog een paar so’s en een af te ronden project. Dan het laatste dagje – docent zijn op een middelbare school lijkt me al niet gemakkelijk, maar wanneer de vakantie voor de deur staat… Oei, oei, oei. De leraar met het kortste lontje was bij voorbaat maar vast thuis gebleven.

Toen ik vanmiddag, na een gezellig feestje, naar huis fietste, kon het nooit warmer zijn geweest dan tien graden en regende het aan één stuk door. Nu zit ik in m’n pyjama op de bank terwijl de regen op de ramen tikt, en heb ik een sterke neiging om de open haard aan te doen. Tel daar de extreem knusse lampjes op mijn kamer (echt, ik kan niet eens uitleggen hoe gezellig die zijn) en het feit dat ik mijn winterjas al meerdere keren heb gedragen bij op, en dan weet je: ja, het is nu echt herfst. En dit wordt dus een echte herfstvakantie.

IMG_7507

Wat houdt dat in? Een herfstslaap houden, ten eerste. Me als een soort egeltje me opkrullen in mijn bed, het lijkt me heerlijk. Ik ben er echt aan toe, ook. Het is gewoon zo’n gekkenhuis op school. Ik denk steeds: maar vorig jaar had ik het toch ook druk? Waarom is het dan nu zo’n probleem? Het zou kunnen liggen aan een matige planning, een tamelijk laag concentratievermogen en idem motivatie… Of misschien is de stof gewoon écht moeilijker, en is er wel meer werk dat gedaan moet worden. Ik gooi het maar op een combinatie van beide.

Ik ga natuurlijk niet de hele vakantie in mijn nest liggen – er staan absoluut dingen op de planning. Zaterdag een dagje Amsterdam, afspreken met leuke mensen en woensdag naar Lissabon! Ik ben heel benieuwd, want ik heb de stad nog nooit eerder bezocht, maar ik hoor er wel veel goede verhalen over. En, een fijne bijkomstigheid: de temperaturen in Lissabon liggen boven de 20 graden. Kan ik daar mooi even vitamine D aanmaken! (Misschien zelfs een voorraadje aanleggen. De tijd van in het donker naar school én naar huis fietsen komt er weer aan.)

Maar dat is niet het enige, natuurlijk. We gaan denk ik veel bekijken en bezoeken, een echte citytrip dus. Natuurlijk ben ik van plan om veel foto’s te maken, daar heb ik ook echt zin in! Ik merk dat, nu ik even geen project heb lopen, ik veel minder fotografeer, en dat is wel jammer. Maar straks heb ik genoeg tijd en bovendien mooie plaatsen om vast te leggen.

En ik ga jullie hier op de hoogte houden. Ik moet even kijken hoe het gaat met internet daar. Maar ik heb hoogstwaarschijnlijk veel om te vertellen (in tegenstelling tot wanneer ik gewoon naar school ga…), dus ik wil graag m’n verhalen met jullie delen.

Als je zelf ook vakantie hebt: geniet ervan! Ga ik zeker ook doen.

WHAT’S UP

scan0001

Ik was bezig met het tikken van een blogje. Over vakantieplannen, schoolbezigheden en andere persoonlijke dingen. What’s up? wilde ik het noemen. Wel raar dat ik deze term gebruikte, terwijl er toch wat vragen bij heb. Twee jaar geleden was ik op vakantie in de Verenigde Staten. In winkels en hotels werd het door allerlei mensen gevraagd: ‘What’s up?’ Heel aardig bedoeld natuurlijk, maar ik kon in zo’n situatie niet veel anders dan een beetje stamelen. Want wat moet je in hemelsnaam antwoorden op zo’n vraag? ‘Not much’? Komt ook nogal onverschillig over, als je het mij vraagt. ‘I’m fine’ lijkt me niet helemaal de goede reactie – de vraag was niet ‘how are you?’ (al komt het natuurlijk wel op hetzelfde neer).  Ik heb het wel eens gegoogled. (Want dat doe ik met een vraagt waarop ik het antwoord niet weet!) En ik bleek niet de enige te zijn die met dit ‘probleem’ zat.

Schermafbeelding 2013-04-23 om 16.46.26

 

Er waren niet alleen veel vragen, maar ook veel antwoorden. ‘Some clouds, at this moment’ vond ik wel leuk gevonden.

Rest mij nog één vraag: what’s up with you?

CREATIVE: WHAT MY WEEKEND WILL LOOK LIKE

Tekening PWW

Het zit er weer aan te komen: testweek! Wat een feest, jongens, ik verheug me erop. Sorry voor mijn sarcasme, maar het blijkt voor mij een goede manier om me er doorheen te slaan. Een weekend zwoegen, me omringen met boeken, mijn bureau bezaaid met Danoontjes, manderijnenschillen en Cup-a-Soup (goed testweek voedsel), geen daglicht te zien krijgen… Oké, dat was een omschakeling van sarcasme naar drama. Ook een manier om het te bekijken, maar zo erg is het allemaal niet. Even een weekendje knallen, telkens vroeg klaar met school, ’s middags geconcentreerd aan de studie en dan is het zo weer vrijdag. Het maken van die testen is het probleem niet. In tegendeel zelfs: ik kan mijn opgedane kennis eindelijk ergens kwijt. Van het leren kan ik soms wel een beetje opstandig worden. ‘Ik wil niet meeeer!’ Boeken tegen de muur, doorgescheurde schriften, dat soort dingen. (Dat was een grapje hè.) Nee, het is best te doen, zo’n testweek. Maar om me er toch een beetje op voor te bereiden besloot ik te tekenen hoe mijn weekend eruit zal zien. Zodat ik weet wat me te wachten staat. (Al heb ik vier keer per jaar zo’n testweek. Ik weet dus eigenlijk al hoe zoiets verloopt. Laat ik het tekenen dan therapeutisch noemen. Hm, niet echt. Een oefening in concentratie? Nee, ik was ondertussen een film aan het kijken. Mentale voorbereiding dan? Dan zou ik me dus aan het voorbereiden zijn op de voorbereiding van mijn testen… Oké, laat maar. Het was gewoon een goed excuus om nog even niet te hoeven beginnen. )

VIDEO: ANIMATION

Voor het vak Cultuur ben ik bezig geweest met het maken van een animatie. Het uitgangspunt was een gezicht, en de animatie moest een vervreemdend effect hebben. Afschrikwekkend hoefde het niet per se te zijn, maar gaandeweg is het dat wel een beetje geworden. Het begin van de animatie moest ook het einde zijn, zodat je hem kon herhalen (wat ik in de montage ook gedaan heb). Ten slotte hebben ik zelf allerlei geluiden opgenomen, met wat hulp van twee klasgenootjes. Getik op een spiegel, een muisklik, een zenuwachtig deuntje op een keyboard en natuurlijk de gil. Stonden we dan, met z’n drieën op het toilet (want daar heb je geen last van achtergrondgeluiden. Althans, als er niemand anders is). Ik drukte op record en we gilden uit volle borst. Een paar minuten later liepen we het lokaal weer binnen. ‘Waren jullie zo aan het schreeuwen?’ vroeg de docent. ‘We hoorden het helemaal hier.’ Tussen de toiletten en ‘helemaal hier’ zaten nog zeker zes andere lokalen. Waar het dus ook allemaal te horen was geweest. Oeps…

Animatie Cultuur

Ik was zeker enthousiast over de opdracht. Ik vind tekenen heel leuk en bij ‘vervreemdend effect’ schoten er meteen allerlei ideeën door mijn hoofd. Maar pfoe…. wat een werk! Op een bepaald moment was ik er behoorlijk klaar mee. Je moet namelijk al die tekeningen apart maken, blaadje voor blaadje. Dat lijkt heel simpel, aangezien je op overtrekpapier werkt. Zo krijg je telkens precies dezelfde tekening die je een klein beetje aanpast. Dit zorgt voor de beweging. Het is dus vooral overtrekken, maar ook dat kost veel tijd.

IMG_8924

Na het tekenen moesten alle 67 tekeningen ingescand worden. Onze scanner is niet geheel geluidloos, dus na twintig minuten ‘TUUUUUUM. IE – UU – IEEEEEM.’ gehoord te hebben, begonnen er toch vragen te komen. ‘Milou, wat ben je allemaal aan het doen, joh?’ ‘Cultuuropdracht!’ riep ik door het trapgat. Nou heb ik wel meer opmerkelijke dingen gedaan voor cultuur. Zagen in een boek, een zwevend meubel ontwerpen, iemands gezicht beschilderen met groene verf en zo kan ik nog wel een paar dingen bedenken. Thuis zijn ze hiervan op de hoogte. Dus ook toen ik mijn animatiefilmpje aan het bewerken was, toonden ze begrip. ‘Waar ben jij nou weer naar aan het luisteren?’ ‘Cultuuropdracht.’ ‘Oh, oke.’

IMG_8923

CREATIVE: FASHION SKETCH

Fashion sketch

Kennen jullie dat – van die modeschetsen? Vaak staan ze in tijdschriften, op fashionblogs of op sites als Weheartit en Pinterest. Heerlijke plaatjes vind ik dat. Ik kan wel tekenen, en ik doe het ook graag. Maar dit is een nieuw soort categorie voor me. Een paar vluchtige pennenstreken, losjes ingekleurd met aquarel. Het lijkt zo simpel – en dat is het waarschijnlijk ook, voor hen die het dagelijks doen. Ik val niet onder die groep. Misschien ziet bovenstaande tekening er uit alsof hij in vijf minuten gemaakt is. Maar dat is dus niet zo. Het lijkt me wel super om dat te kunnen. Gewoon even snel een tekening maken, waar je ook bent. Op een terrasje in de zon, tijdens een saaie les. Vastleggen wat je ziet zonder altijd een camera nodig te hebben. Slechts met een fancy Moleskine, een stift en een fineliner teken je wat je maar wilt – in vijf minuten, mocht je weinig tijd hebben. De enige manier om dit te bereiken is veel oefenen, denk ik. Dus hier is mijn tekening, trying my best!