EN DAT WAS HET

IMG_5385We waren als eerste op school en als laatste weer weg. Niet gedacht dat ik daar ooit nog blij mee zou zijn. Maar vandaag was het me meer dan waard, op deze Laatste Schooldag. We wilden er één met hoofdletters. Erop terugkijkend denk ik dat we daarin geslaagd zijn. Maar laat me bij het begin beginnen.Processed with VSCO with p5 presetOp woensdag doen we boodschappen. Vijf meisjes in een iets te kleine auto, omgeven door rollen afzetlint, tape en kussens, die nog op allerlei manieren ingezet kunnen gaan worden. Bij IKEA kopen we vijftig wekkers. Zelden zo vreemd aangekeken bij de kassa. 9R7A8171Op donderdag treffen we de nodige voorbereidingen in de school zelf. ’s Avonds drinken we gin tonics bij Jolien – althans, dat is het idee. Ik houd het bij roze wijn. Mijn smaakpapillen zijn nog niet zo volwassen.IMG_5417Vrijdagochtend, tien voor half zeven. Ik sta in mijn pyjama* midden op de brug in Son een foto te maken van de zonsopkomst. Normaal wemelt het hier van de scholieren, zoals ik er zelf ook één was: veel te klein en veel te vroeg.

Dit jaar kon ik regelmatig met de auto naar school. Maar vandaag wordt er gefeest en gedronken, dus fietsen we over de Eindhovense weg naar het Eckart. De kou dringt door mijn geruite broek. De vogels zijn al wakker maar wij nog niet. Er heerst een haast serene sfeer.IMG_5403Eenmaal op school is het over met de rust. In de personeelskamer wordt het meubilair ondersteboven gekeerd, de banner met ‘TE KOOP’ wordt opgehangen aan de gevel. Samen met Anne en Celine begeef ik me op een andere missie. Gewapend met een loper, tape en een AH-tas vol wekkers gaan we in hoog tempo zo’n twintig lokalen af. We verstoppen wekkers op kasten, plakken ze achter het schoolbord en duwen ze onder het systeemplafond. Op het bord laten we nog een cryptische aanwijzing achter: 09.30…9R7A8209Het plein begint vol te stromen. ‘Dromen zijn bedrog’ knalt uit de speakers, gapende bruggers in pyjama* kijken licht verdwaasd om zich heen. In de v-vleugel komt het spookhuis tot leven, inclusief gillende meisjes en jongens die ‘echt niet bang zijn’.

Iets na negenen verspreiden we ons door de school. Ik beland bij biologie, waar de ecologieles nogal verstoord wordt door de piepende wekkers in het plafond. Het kost zo’n twintig minuten en vier plafondplaten voordat de wekkers met behulp van een bezem naar beneden komen. Wij hoeven niets te doen, behalve lachen. Hetzelfde geldt voor de pauzes in de aula, waar docenten elkaar met kussens van een evenwichtsbalk af proberen te meppen. 9R7A82109R7A8220Processed with VSCO with b5 presetDaarna begint de biersmokkel richting het grasveld achter de school. Al was er van smokkelen niet echt sprake. De conciërge drinkt er eentje mee.

Rond vier uur worden we vriendelijk verzocht te vertrekken. ‘Vanwege de vakantie,’ vertellen ze ons. Het zal niet echt als vakantie voelen, maar vandaag heeft een hoop goedgemaakt. De afgelopen twee weken waren extreem vrijblijvend, met vandaag als hoogtepunt. We gaan waar we willen, komen naar de lessen wanneer we willen – niemand die nog strafmiddagen uit zal delen, ons nog vertelt wat wel of niet te doen. Langzaam raak ik leerling-af. Het bevalt me wel.Processed with VSCO with b5 presetHet is een dag zonder denken, rennend door gangen, hangend in de aula, liggend op het gras. Ik denk er dus ook niet aan dat deze Laatste Schooldag ook écht de laatste schooldag zal zijn. Pas op de fiets daalt dat idee in. Op weg naar huis bespraken we meestal de dag. Nu halen we herinneringen op van zes jaar, terwijl we de Eindhovense weg nog één keer af fietsen.

Ik heb een toptijd gehad op mijn middelbare school, te danken aan een fijne sfeer en fijne mensen. Vaak genoeg was ik het ergens niet mee eens, soms wilde ik echt, écht mijn bed niet uit. Maar dat vervaagt allemaal, terugdenkend aan leuke dagen als deze. Denkend aan reizen, voorstellingen, de talloze keren dat we de slappe lach hadden tijdens de les. Soms was het een zooitje, maar dat bood ons ook ruimte. Ruimte die we kregen om plannen te maken, dingen te organiseren, zolang je er zelf maar achteraan ging. Het was zo mooi als je het zelf maakte. En dat was het.IMG_5456

*Pyjama’s waren de dresscode.

**We wilden graag nog een statement maken tegen de langste en saaiste weg van heel Nederland. Bij deze.

***We haalden zelfs het NOS-journaal met onze acties. Een soort van. Kijk even hier.

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s