HEB LIEF EN DOE GOED

scan0015

Het eerste uur natuurkunde, het tweede uur Brussel. Zaventem, metrostation. Opgeëist door IS. Pauze. Een persbericht, een enkele schokkerige video. Nu.nl stroomt gestaag vol, op Twitter raast de discussie. Het dodental loopt op. Wiskunde. Naar huis.

De tv staat aan, beelden van een schimmig metrostation komen voorbij. Een gillend kind overstemt het ondergrondse lawaai. Kippenvel op mijn armen, de woorden die de afgelopen maanden al zo vaak zijn uitgesproken, galmen opnieuw door mijn hoofd. En ze worden steeds accurater.  ‘Het komt nu wel heel dichtbij.’

Na de schok volgt relativering. Brussel is in crisis en in rouw en de reden daarvoor valt op geen enkele manier goed te praten. Maar in andere niet-Europese landen vinden dagelijks net zo goed gruwelijke gebeurtenissen plaats, die vele levens kosten. Laten we dat niet vergeten.

Mijn moeder vertrekt niet van huis voor ze me een knuffel gegeven heeft. Op deze treurige dag word ik overvallen door een gevoel van geluk. Ik ben me bewust van de veilige plek waar ik leef, en het feit dat ik omringd ben met de mensen die me lief zijn. Vaak is dat een vanzelfsprekendheid, zo niet vandaag. Mogelijk is dit pas het begin. Die gedachte werpt een schaduw over de wereld. Maar ik wil en mag niet bang zijn. Die macht wil ik niemand over mij geven. 

Vrijwel iedereen is tegen terrorisme en toch heerst er verdeeldheid. Toch kunnen die tegenstanders het niet eens worden over hoe te handelen, wie bescherming te bieden. Feit is: als individu heb je daar weinig over te zeggen. Je eigen woorden en daden, daar heb je wél invloed op.

Extremisten die handelen in naam van een geloof veroorzaken een hoop ellende in de wereld. Ook woeden er nog altijd religieuze oorlogen. Terwijl naar mijn idee elk geloof in de kern dezelfde boodschap bevat: heb lief en doe goed. Zelf geloof ik niet in (een) God, maar ik denk wel dat het belangrijke waarden zijn om naar te leven.

Daarbij wil ik optimistisch zijn. Ik wil geloven in de mens en zijn vermogen om – ondanks alles – aan te voelen wat het goede is. Dat klinkt misschien naïef. Je zal wellicht denken dat ik nog jong ben, onwetend over hoe wreed de wereld kan zijn. Maar dat is precies het punt. Als zelfs mijn generatie de hoop al laat varen, kunnen we net zo goed stoppen met vechten. Want wat er bevochten wordt, is de mate van veiligheid en vrijheid in onze toekomst. 

Ik vind het lastig wat ik nu aan deze strijd bij kan of moet dragen. Bovenal wil ik zelf het goede doen. Het effect daarvan mag dan minimaal zijn. Maar wanneer iedereen zo handelt, kunnen we samen de schaduw iets doen verbleken.

One comment

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s