#219 JUST TO BE SURE

DSC00453

Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen: het inpakken van mijn koffer voor een week zeilen, samen met vriendin Merel. Al drie jaar gaat dit op dezelfde manier. Eerst ga ik naar Merel en pakken we haar spullen.

(Merel: ‘De witte of de gestreepte sjaal?’

Ik: ‘Allebei.’

Merel: ‘Zal ik dit shirt ook nog inpakken?’

Ik: ‘Ja.’

Merel: ‘Is het nog handig om… Laat maar.’)

Dan gaan we wat essentiële dingen kopen (conditioner, rozijntjes, rijstwafels) en vervolgens naar mij. Daar treffen we een bed aan dat vol ligt met spullen. Ik zeg tien keer: ‘Nee, ik kan dit echt niet allemaal meenemen.’ Om het vervolgens allemaal mee te nemen. Plus nog een extra hemdje. Oh ja en toch die trui. En een paar gympen en shiiiiiit die regenlaarzen moeten er ook nog in.

(Merel: ‘Ik zou dat broekje thuislaten.’

Ik: ‘Maar die is zo fijn!’

Merel: ‘Dan zou ik ‘m meenemen.’)

Elke keer neem ik afscheid met buikpijn van het lachen. En dan is de week nog niet eens begonnen.

One comment

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s