#21 KEEPING SILENT

IMG_4683

‘Kom je nou net van huis, en sta je nu alweer te eten?’

Nee. Ik ben vanochtend om acht uur opgestaan om de vervoegingen van Franse werkwoorden te leren, formules proberen te snappen en in mijn hoofd te stampen wat het synoptische probleem inhoudt, omdat ik weet dat jíj het zo aan me gaat vragen. Daarna heb ik vijftig minuten boven een natuurkundetest gehangen. Ik verliet het lokaal met trillende handen en een hevig kloppend hart. Vervolgens kwam ik erachter dat ik op de aller makkelijkste vraag het aller domste antwoord heb gegeven. (A: de doos staat stil.) Hierna moet ik nog twee testen maken. Ik at vanochtend een bakje yoghurt en wat frambozen. Er komen grommende geluidjes uit mijn buik. Dus nu wil ik heel graag even rustig mijn krentenbol eten. Mag dat van u?

Maar dat zei ik natuurlijk niet, terwijl ik stond te wachten tot ik de volgende beproeving mocht ondergaan. ‘Nee, meneer, ik ben al een uur op school.’ Tijdens de test strooide ik met termen als ‘ultieme harmonie’ en ‘de individuele en authentieke mens’, en lachte ik om de hoeveelheid fantasie die ik gebruikte om die termen aan elkaar te knopen tot een antwoord dat enigszins ergens op sloeg. Vervolgens crashten de computers van een hoop leerlingen. De docenten hadden stress. Het was nogal een puinhoop. In mezelf moest ik weer hard lachen – ik had tenslotte het ergste al gehad. Maar ik zei niks.

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s