VIDEO: CUP SONG

scan0002

Het begon allemaal met een film,  Pitch Perfect. Ik keek ‘m op mijn verjaardag met vriendinnen, veel mensen zagen hem in de bioscoop, (of illegaal), in ieder geval… Iedereen keek die film. Het gaat over een meisje dat gaat studeren en in een a-capella zangroep terechtkomt. Bij haar auditie voor de groep zingt ze een liedje, met als begeleiding een ritme wat ze maakte met… een plastic bekertje. Het lijkt misschien raar, maar geloof me: het klinkt fantastisch.

Vrij snel na het uitkomen van de film verschenen er video’s op YouTube. Iedereen was in de ban van de cup song. Ik moest er natuurlijk ook aan geloven. Want waarom zou je je vrije tijd besteden aan iets nuttigs als je ook een liedje kan klappen op een bekertje? Een vriendin van me kon het al. Tijdens een tussenuur peuterden we ergens een bekertje los en het feest kon beginnen. Ik kan je twee dingen vertellen: het is niet zo moeilijk als het lijkt, maar toch moeilijker dan je denkt. (Ja, denk daar maar eens over na!) Ik bedoel dat het in eerste instantie heel ingewikkeld lijkt. Wanneer je het dan langzaam ziet gebeuren denk je: ‘Oh, dat kan ik ook.’ In je hoofd is dat ook zo, de bewegingen zijn niet lastig. Maar wanneer ik het daadwerkelijk ging doen liet mijn motoriek het even afweten. ‘Doe nou rustig!’ sprak mijn vriendin. En dat is dan ook de truc: je moet het niet te snel willen. (En daar ging het bij mij even mis, daar ben ik namelijk niet zo goed in.)

scan0001

Toevallig maakte ik laatst een foto van mijn bureau, net voordat mijn geliefde bekertje verdween.

Na een tijdje kon ik het dan toch. Dagen gingen voorbij, ik klapte me een ongeluk. Ik onderging een kleine tegenslag. Bij het schoonmaken van mijn kamer werd mijn bekertje aangezien voor afval. Logisch eigenlijk: een roodgeruit kartonnen bekertje, gekreukeld door het vele gebruiken. Daar hecht toch niemand waarde aan? Ik zocht het hele huis af naar een ander bekertje en vond er uiteindelijk één, maar toch was het niet hetzelfde.

Ook op school brak de hype los. Koffiebekertjes van leraren werden gestolen, bekers die gebruikt werden als pennenhouders werden genadeloos omgekieperd. Het liedje klonk in de klaslokalen en hing de hele dag in mijn hoofd. Filmpjes gingen rond via Whatsapp. ‘Jaaaa ik kan ‘m!’ stuurde vriendin X, gevolgd door een filmpje. ‘Alleen mama en papa worden gek van me.’ Wanneer er geen bekertjes in de buurt zijn gebeurt het met plastic flesjes, gewoon met je handen of zelfs met een puntenslijper. (Mocht je dit zelf willen proberen, een kleine kanttekening: maak ‘m leeg voor je begint. Dat scheelt je een hoop rotzooi.)

Nu kan ik me voorstellen dat je geen flauw idee hebt hoe dit hele gebeuren er dan uitziet. Vandaar dat ik het voor jullie op film heb vastgelegd.

Don’t worry, ik ga er niet bij zingen. Mocht je wel het liedje willen horen (wat heel mooi is, overigens) dan zeg ik: Google is your friend.)

Dus, mocht je iemand rond zien lopen met een bekertje… Dan is hij of iets aan het drinken, óf hij oefent de cup song.

7 comments

  1. Haha ge-wel-dig! Ik moet zeggen dat ik het liedje gelijk bij thuiskomst na de film ook was gaan oefenen op mijn kamertje. Hoe langer ik het probeerde, hoe driftiger ik werd, hoe harder ik het bekertje op de tafel ramde. Op een gegeven moment kwam mijn moeder (het was inmiddels al tegen middernacht) naar mijn kamer: “Wat is toch dat lawaai?!” Mijn ouders waren dus niet echt onder de indruk van mijn ‘ritmisch’ geluid, haha! Maarrrr, ik kan hem inmiddels wel. Zingen erbij ook bijna. Maar dat laat ik dus never nooit aan iemand horen ;).

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s