#315 LAUGHING OUT LOUD

 

Een middagje afspreken eindigde in een logeerpartij die ik niet snel zal vergeten. Op sommige momenten was ik echt blij dat Carmens ouders niet thuis waren. En ik denk dat ook de buren van geluk mogen spreken, zij waren namelijk ook weg. We hebben behoorlijk wat lawaai gemaakt. Maar ja, wat wil je ook als je gaat trampolinespringen om één uur ’s nachts, hierna nog even je vriendin’s haar gaat föhnen (hierbij kwam Carmen tot de conclusie dat de kapper wel lang bezig moest zijn met mij. En dat is ook zo, meestal plannen ze twee keer zo veel tijd in.) en er spontaan een kussengevecht losbreekt. Ik heb letterlijk op de grond gelegen van het lachen en kon gewoon niet meer stoppen. Ik dacht even dat Carmen iets in mijn drinken gedaan had. Naast deze lachstuipen op de vloer lag ik nog een paar keer op de grond: tijdens het maken van deze foto (vraag me niet waarom), toen Carmen en ik even onze acrogym act van een jaar geleden wilden proberen (vraag me zeker niet waarom. Het leek heel logisch op dat moment) en toen ik na een hele lange tijd naast Babs op een luchtbedje in slaap viel.

One comment

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s