#283 TRIPOD

 

Nee, geen iPod maar een tripod, ook wel statief, ook wel oplossing voor mijn geklungel met zelfportretten. Hij stond op mijn verlanglijstje en toevallig had mama er nog één liggen. Vandaag kwam deze tevoorschijn, keurig ingepakt in een vuilniszak en daarom bespaard gebleven van beestjes, stofjes en de tand des tijds. Ik verwachtte een ‘daar kan ik het mee doen’ statief. Prima voor nu, als ‘ie na een jaar uit elkaar viel kon ik altijd nog een nieuwe kopen. Mijn camera bleek er op te passen, dat was alvast iets. Toen begon ik aan alle wieltjes, schroefjes en klemmetjes te draaien om te kijken wat je er mee kon. Het was een continue overweging: zit deze schroef nou gewoon strak aangedraaid (en moet ik dus maar wat meer kracht zetten) of is hij écht niet verstelbaar (en moet ik nu dus stoppen met draaien voordat ik iets mol)? Ik maakte de goede keuzes en hield alles heel. Ik vind het nu al een tof ding: stevig, nog helemaal mooi en hij ziet er niet eens zo gedateerd uit (ondanks dat hij dat echt wel is, zo’n 25 jaar zelfs). Verwacht dus veel zelfportretten met dit statief… In het vervolg zonder dat deze ook daadwerkelijk op de foto staat, natuurlijk.

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s