#282 LITTLE MISS SUNSHINE

Afgelopen weekend werd ik ondanks een kort nachtje met een goed humeur wakker. ‘Vroeger had ik echt vaak last van een ochtendhumeur, maar tegenwoordig valt het echt mee!’ zei ik toen me gevraagd werd waarom ik in godsnaam zo vrolijk was. Toch iets te vroeg gejuicht, bleek vanochtend. Een slechte nacht slaap, het feit dat het nog donker was toen ik moest opstaan en stress door mijn trage versnelling ’s ochtends zorgden voor een donderwolkje boven mijn hoofd. Little Miss Sunshine, noemen ze me achter mijn rug om.

Vijf minuten later dan gepland probeerde ik twee zware tassen op mijn fietsenrekje te klemmen. Mijn stuur zwenkte om, daarna de hele fiets. Toen ik deze weer overeind gekregen had en weg wilde rijden kwam ik niet vooruit: de sleutel ontbrak. Ik vloekte inwendig om onze achterdeur die vanzelf in het slot valt en bonkte erop. Eenmaal binnengelaten door een lichtelijk verbaasde moeder bromde ik iets in de trant van ‘Sleutels!’.

Ik raasde het huis door, zoekend naar een bos met een zwart flosje eraan. Ik was alleen even vergeten dat de betreffende sleutelhanger eraf gevallen was, waardoor ik ‘m dus niet kon vinden. Nu was ik helemaal te laat. Na een sprintje kwam ik hijgend aan op onze verzamelplaats. Op Buienradar was regen voorspeld. Als ik nou ergens chagrijnig van word ’s ochtends… Het was wel koud, maar de zon scheen volop. Dat deed deze Little Miss Sunshine weer een beetje goed.

One comment

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s