#273 DIALECT


Van het woord ‘knubbel’ wist ik tot op de dag van vandaag niet dat het geen fatsoenlijk Nederlands woord was. Een ander woord voor knoopje, dacht ik. Dat betekent het ook, maar alleen in het Brabants, blijkbaar. Op zeilkamp werd het allemaal pijnlijk duidelijk. Voor het Zuiden van Nederland was het alweer de laatste vakantieweek, waardoor Merel en ik bijna de enige Brabo’s waren. Ik zei net dat dit pijnlijk duidelijk werd, maar eigenlijk was het vooral erg grappig. Er waren momenten dat onze zeilmaatjes bloedserieus moesten vragen of we iets nog een keer wilden zeggen. Ze verstonden ons gewoon niet. Af en toe deden we het er ook om, natuurlijk (we zongen een paar keer ‘hedde gij da gezeet gehad, ja minde da werkelik war? Doede ge da, hoe doede ge da, hoe hedde ge da gedan.’) Ook qua eten was er een verschil tussen de mensen van boven en onder de rivieren. Merel en ik smeerden boterhammen voor tussen de middag, de rest maakte broodjes voor bij de lunch. Toen we het over dialect hadden kwam het woord ‘aangereden’ ter sprake. ‘Maar dat zeg je toch niet écht? Écht?’ Een korte uitleg voor de ABN’ers: wij Brabanders gebruiken soms het woord ‘aangereden’ in plaats van ‘vertrokken’, wat rare situaties op kan leveren. Aan de telefoon bijvoorbeeld: ‘Hoi, we zijn tien minuten geleden aangereden,’ ‘Wat, aangereden? Is er iemand gewond?’ ‘Nee, ik belde alleen maar om te zeggen dat we er dus over een kwartiertje zijn…’

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s