#257 BLOWING BUBBLES ON A BLACK WALL

We hadden geen echte bellenblaas in huis, maar in de categorie kinderspeelgoed was er wel stoepkrijt, dus deed ik het daar maar mee. Toen ik anderhalf jaar geleden aankondigde dat ik mijn muur zwart zou gaan verven, kwamen alle reacties op hetzelfde neer: ‘Zwart?’ Het was ook nogal drastisch – hiervoor was die muur groen met daarop fotolijstjes en schilderijtjes in alle kleuren van de regenboog. Ook qua kleding hield ik van kleurrijk. Mijn kast puilde uit van de groene rokjes, roze topjes en gele beenwarmers, die ik het liefst allemaal tegelijk droeg. Er kwam een moment dat ik er hoofdpijn van begon te krijgen. Misschien was het teveel: én die fluo muur, én de wel erg vrolijke outfits. Langzaam aan kwamen er steeds meer donkere kleuren in mijn garderobe. Alhoewel, eigenlijk was het maar één kleur: zwart. (In mijn achterhoofd hoor ik nu mijn natuur- scheikundeleraar: ‘Nee, zwart is geen kleur!’ Ja, ja, ik weet het, zwart zou gezien moeten worden als het ontbreken van het licht. Maar dat praat zo lastig: ‘Welke kleur heeft je kamer?’ ‘Die heeft geen kleur, het licht ontbreekt er.’) Na een tijdje moest mijn muur eraan geloven – zwarte krijtverf. De rest van mijn kamer is juist heel licht, dus ook de reacties op het uiteindelijke resultaat waren om en nabij hetzelfde: ‘Oóóóh. Maar dat valt best mee!’ Ik ben er in ieder geval heel blij mee. Ik wed dat bijna niemand bellen kan blazen op zijn slaapkamermuur.

One comment

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s