#217 INGE

Inge is van al mijn vriendinnen degene die ik het langst ken. Sinds de kleuterklas deden we alles samen: hockey, tekenles, ballet en daarnaast spraken we ongeveer elke vrije middag met elkaar af. Na de helft van de basisschool vielen de eeuwige duo’s en trio’s uit elkaar en ontstond er één grote groep. We kregen meerdere vriendinnen en gingen met velen naar dezelfde middelbare. De kennismakingsdag hiervan viel samen met het kamp in groep acht, waardoor we enorm hyper en melig waren. Achteraf bedacht ik me pas dat dit misschien erg raar overkwam op al die nieuwe mensen. Wat had ik gedaan? Achteraf bleek het allemaal wel mee te vallen. Inge en ik ontdekten in het eerste jaar dat er meer was dan het werelddorp waarin we woonden. Dit betekende een hoop nieuwe mensen, binnen en buiten de klas. Op woensdagmiddag was er geen tijd meer voor elkaar. Ook niet voor anderen trouwens, die periode was voorbij. In de klas was er genoeg tijd om lol te trappen: we hadden themaweken, werelddagen en tijdens de les viel er ook altijd wel iets te klooien. Na de eerste viel onze superklas uit elkaar. Inge en ik ook. Zij koos voor de accusativus en nominativus, ik vulde mijn tijd liever met het zagen in boekenkaften en fotografie. We hockeyden in een ander team, waren gestopt met dansen en zaten na negen jaar niet eens meer bij elkaar in de klas. Er veranderde een hoop, we zagen elkaar alleen nog in de pauzes. En soms ook een tijd niet, maar dat maakt niet uit. Als je al tien jaar bevriend bent gaat dat nooit zomaar over.

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s