#177 HE CAN STILL DO IT

Zonder Mart als broer was ik een behoorlijk watje geweest, denk ik. Bomen klimmen bijvoorbeeld, was niet echt mijn ding. Veel te hoog, eng en gevaarlijk. Mart daarentegen deelde bomen niet op in soorten, maar in ‘beklimbaar’ of ‘onbeklimbaar’. Als hij het kon moest ik het ook kunnen, dus klom ik meestal toch maar achter hem aan, al deed ik het wat langzamer en ging ik minder hoog. En zo zijn er nog veel meer dingen te noemen. Als ik skivakantie zeg weet je waarschijnlijk genoeg. Na dag één had ik het helemaal gezien met skiën, maar aan het eind van de vakantie daalde ik zonder te vallen een piste af, met dank aan Mart. Hij kent nog steeds geen angst, heeft alles zo onder de knie en is eigenlijk nog net zo’n aap als vroeger. Niet dat hij nog steeds in straatnaambordjes klimt om iemand uit te zwaaien. Maar, zo bleek vandaag, hij kan het vast nog wel.

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s