#169 CAMOUFLAGE

De laatste tijd staat het naast het pad waar ik hardloop helemaal vol met gele, witte en paarse bloemetjes, wuivende rietpluimen en knalgroen gras. Iedere keer dus balen dat ik geen camera bij me heb als ik daar ben. Vandaag leek me een goed moment om daar verandering te brengen. Ik fietste naar het begin van de route die ik altijd loop en ging te voet verder. Muziekje op, de zon scheen, mooie foto’s gemaakt, ik was helemaal tevreden. Halverwege de terugweg keek ik in mijn tas. Nee. Ik rommelde paniekerig. Neeee! Tussen al dat hoge gras was ik mijn sleutelbos verloren. Met mijn hoofd ongeveer ín de berm liep ik terug naar huis, op zoek naar een glimpje zilver, maar ik vond niets. Dat werd dus met één hand mijn band omhoog tillen en naar huis lopen. Normaal vind ik het heel fijn dat mijn fiets zo stevig is – het is nogal vaak domino day in de stalling op school. Nu vervloekte ik hem erom, want dat ding is zwáár! Ik ging met mama terug en liep de hele route nog een keer, op slakkentempo. Nog steeds niets. Het feit dat mijn sleutelhanger groen is hielp ook niet echt mee, een lekkere camouflagekleur tussen al dat net zo groene gras. Eenmaal thuis hing ik een dik schaap aan mijn bos reservesleutels. Dat is voor tijdelijk: ik ga op zoek naar de fluoriserendste knalroze hanger die er maar is.

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s