#147 JUMP!

Toen wij zelf een trampoline hadden bracht ik mijn dagen springend door. We speelden spelletjes, deden salto’s, schroeven en haalden af en toe een ouder iemand over om mee te springen omdat je dan heel hoog de lucht in gelanceerd werd. Toen we verhuisden bleef de trampoline achter en sindsdien dacht ik er niet meer vaak aan. Tot ik vandaag bij Carmen was en we na het eten besloten er nog even flink op los te springen. Sinds de laatste keer dat ik dat had gedaan ben ik behoorlijk gegroeid, en dus zwaarder geworden, maar daar hield ik niet echt rekening mee toen ik met volle kracht op de trampoline insprong… en dus met volle kracht weer naar boven kwam. Ik was sowieso al heel vrolijk omdat ik een heel fijn weekend had met Carmen, Yvonne en Frank, maar dit werkte nog eens extra op mijn lachspieren. Al springend kon ik over de schutting de buren verbaasd zien kijken, maar ik kon alleen maar springen en bedenken dat het de eerste keer was dat ik bijna in mijn broek plaste van het lachen.

One comment

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s